श्रावण सुरू होताच तीन जणांना मिळाले जीवदान.

श्रावण सुरू होताच तीन जणांना मिळाले जीवदान.
जुन्नर तालुक्यातील पिंपळवंडी येथील पुणे नाशिक हायवेवर कुकडी नदिवर बांधण्यात आलेल्या पुलाच्या पात्रातील मध्यभागी असलेल्या प्लेरच्या कट्यावर श्री. भिवा हरिभाऊ दुधवडे (वय-50) पुजा (मुलगी) वय-10 पुष्पा (पत्नी) वय- 40 रा.अकोले ता- संगमनेर, जिल्हा – अहमदनगर, हे कुटुंब पावसात छताचा आधार मिळावा म्हणून रात्र कुठेतरी आश्रय काढण्यासाठी झोपले होते. स्वतःच घर नाही. मजुरी करून पोट भरणे व मिळालेल्या जन्माची मृत्यू पर्यंत वाट पहावी असा मनात विचार करत झोपले होते. एक एक दिवस याच पद्धतीने जगत आहे. मुलगी दहा वर्षांची परंतू शिक्षणासून दुर ती परीस्थितीमुळे , पत्नी पण अडाणीच व यांचे पण शिक्षण नाही. काय करणार मोल मजुरी सोडून हे, आणि याच मुळे नदिला आपण झोपलोय या ठिकाणी पाणी येऊन जीव धोक्यात येईल ही विचारक्षमताच त्यांनी केली नाही.
जुन्नर तालुक्यात पश्चिम पट्यात सतत पडणा-या पावसामुळे कुकडी नदीच्या पात्रातील पाणी रात्री अचानकच वाढले. यांना तेथून बाहेर पडणे शक्य झाले नाही. खुप आरडाओरडा त्यांनी केली परंतु काहीच उत्तर कुणी देईना. नदिच्या पाण्याचा खळखळाट व निर्मनुष्य जागा कोण जाणार तेथे व कसा अवाज ऐकू येईल कुणाला. सुरज गजानन चौगुले हा रात्री लघुशंका करण्यासाठी पुलाच्या कोपर्‍यावर थांबला. नदिपात्रात त्याला बॅटरी चमकताना दिसली. एवढ्या पाण्यात मध्यभागी बॅटरी का चमकते पाहून त्याला शंका आली. म्हणून तो खाली उतरला तर तो पण घाबरला. चारही बाजूंनी वेगवान वाहणाऱ्या पाण्यात हे तीघे अडकले होते. आता रात्रीचे 12 वाजले होते. सुरजने पोलीस स्टेशनला काॅन्टॅक केला.
नारायणगाव पोलीस स्टेशनचे अधिकारी जगताप साहेब आज जुन्नर तालुक्यात सेक्टर ड्युटीवर होते. त्यांना हा मेसेज वायरलेसद्वारे देण्यात येत असताना हा मेसेज जुन्नर पोलीस स्टेशन चे अधिकारी पी. आय कैलास घोडके साहेब यांनी ऐकला. ते पण रात्री गस्तीवरच होते. त्यांना रहावल नाही व रात्री बरोबर 3:15 ला मला काॅल केला. बोलले खरमाळे मेजर आपण कुठे आहात? मी बोललो सर मी जुन्नरमध्येच आहे. त्यांनी मला सांगितले की पिंपळवंडी येथे पाण्यात तीन जण अडकले आहेत येताय का मदतीला. मी लगेच होकार दिला व दहा मीनीटांतच आम्ही पिंपळवंडीकडे रवाना झालो. माझ्या सोबत रोप साहीत्य होतच.
तीन जीवांचा प्रश्न होता म्हणून मी लगेच श्री. जितेंद्रजी देशमुख व श्री. विनायकजी खोत यांना फोन केला.घटनास्थळी परिस्थिती कशी आहे हे माहीत नसल्याने तीचा मी पुढे जाऊन आढावा घेतो व लगेच आपणास कळवतो. म्हणजे आपणास लागणारे साहीत्य काय हवे ते लक्षात येईल असे देशमुख बोलले व ते घेऊन आम्ही लगेच येऊ असे त्यांनी सांगितले.
घोडके साहेबांनी जगताप साहेबांना फोन करून आधार दिला व बोलले मी व मेजर खरमाळे जुन्नरहून साहित्य घेऊन निघालोय काळजी करू नका. आम्ही घटनास्थळी पोहोचलो. आळेफाट्यावरून क्रेन बोलावले होते ते तेथे सज्ज होते. पहिला मी सर्च केला की नदिच्या पात्रातील वाहत्या पाण्यातून त्यांना बाहेर काढता येईल का? याचा मी आढावा घेतला. परंतु पाण्याचा वेग खुपच होता व रिस्क खुप मोठी होती. क्रेनने खाली उतरने सोपे होते व वर काढणे पण सोपे होते. सुरज प्रथम क्रेनने खाली उतरला.सौ. पुष्पा ला प्रथम वर घेतले. नंतर मी खाली उतरलो. ती दहा वर्षाची चिमुरडी भितीने व थंडीने कापत होती. खुप घाबरलेली होती. तील खुप आधार दिला. बेल्टवर तीला खुप जखडून बांधले. ताकी तीचा हात सुटला, भितीने चक्कर आली तरी ती सुरक्षित रहावी. तीला पण काढण्यात यशस्वी झालो. नंतर वडीलांना त्यांच्या सामानासोबत वर काढले. सुरज पण वर चढला व नंतर मी वर गेलो. अशा पद्धतीने या तीन जीवांच्या सुटकेने रोखून धरलेला श्वास सोडला. मी निसर्ग रम्य जुन्नर तालुका फेसबुक पेज च्या वतीने सुरज व पी. आय घोडके साहेब यांचे आभार व्यक्त करतो की आपण अति दक्षता घेत या तीन जीवांच्या मदतीला धावून आलात व या कार्यात मला एक छोटी सहभागाची संधी देऊन सामाऊन घेतलत. आणि जगताप साहेब व आळेफाटा क्रेन सर्विस यांचे कौतुक व अभिनंदन करतो की आपण कोणत्याही प्रकारे विनाविलंब येथे तत्पर सेवेस हजर होऊन उत्कृष्ट कामगिरी केलीत.
समाजाची अशी सेवा करताना खुप समाधान मला मिळते. आपणही समाजाच्या कारणी देह अर्पण करून मदत कराल ही सदिच्छा.

लेख व छायाचित्र श्री. खरमाळे रमेश 
(माजी सैनिक खोडद)
वनविभाग जुन्नर
उपाध्यक्ष – शिवाजी ट्रेल
मो. नं. 8390008370